Η Javascript πρέπει να είναι ενεργοποιημένη για να συνεχίσετε!
Εκμυστηρεύσεις Μετά από… δεκατρία έτη!

Εκμυστηρεύσεις | Δημοσίευση: 01-05-2013 12:43


ΔΕΚΑΤΡΙΑ ατελείωτα χρόνια αργότερα, είμαστε και πάλι μαζί! Η προηγούμενη απόπειρά μου, το 1998, να ζωντανέψω ξανά την Μάσκα, τούτη τη φορά με τον τίτλο ΜΑΣΚΑ του Τζίμμυ Κορίνη σκόνταψε στο θέμα της πρακτόρευσης και σε δύο αγωγές εναντίον μου. Η μεν πρακτόρευση του πρώτου, καθώς και των επόμενων τευχών που εκδόθηκαν τότε, αποδείχτηκε ανεπαρκής, (για να μεταχειριστώ την πιο ευγενική λέξη και να μην αποδώσω ευθύνες σε πρόσωπα). Θυμάμαι ότι επισκέφτηκα γύρω στα είκοσι περίπτερα, ζητώντας να αγοράσω ένα τεύχος και από όλους τους περιπτερούχους πήρα την ίδια στερεότυπη απάντηση – ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ!


Την ίδια απάντηση πήραν και εκατοντάδες άλλοι ενδιαφερόμενοι, με αποτέλεσμα να δεχτώ τότε αμέτρητα τηλεφωνήματα από απογοητευμένους έως εξαγριωμένους θιασώτες του είδους, που διαμαρτύρονταν για την... εγκατάλειψη.

 

Όσον αφορά τις δύο αγωγές, είχαν να κάνουν με τα κακώς κείμενα στη χώρα που δεν είναι καν η σκιά της χώρας που θα πρέπει να ήταν. Δηλαδή, ξεκίνησαν από το απίθανο (και καθαρά ελληνικό) φαινόμενο ότι το κράτος είχε κατοχυρώσει την ίδια ονομασία (Μάσκα) σε τρία διαφορετικά πρόσωπα (το ένα ήμουν εγώ) δύο από τα οποία δεν δίστασαν να με τρέξουν στα δικαστήρια όταν «τόλμησα» να κυκλοφορήσω το περιοδικό ΜΑΣΚΑ του Τζίμμυ Κορίνη.

 

Τα δύο αυτά περιστατικά στάθηκαν αφορμή να μπει στο μυαλό μου ο σπόρος του ηλεκτρονικού περιοδικού. Το Διαδίκτυο με απάλλασσε από το πρακτορείο, με απάλλασσε από τον χρηματοδότη και στραγγαλιστή της ελευθερίας μου και θα με έφερνε σε απ' ευθείας επαφή με τους λάτρεις του είδους.


Κι εκεί, όμως, συνάντησα εμπόδια και «προδοσίες» που είχαν σαν αποτέλεσμα να ωριμάσει η σκέψη στο μυαλό μου για τα καλά και να γίνει απόφαση. Το θέμα, πάντως, είναι ότι τελικά έγινε απόφαση. Και το αποτέλεσμα το έχετε στην οθόνη του υπολογιστή σας!


ΣΕ ΜΙΑ σταδιοδρομία που καλύπτει 55 ολόκληρα χρόνια είχα πάντοτε ένα όνειρο – να αρχίσω από την αρχή. Στην Μάσκα της δεκαετίας του '50 δεν μπόρεσα γιατί το κουμάντο το έκανε άλλος. Στο Μυστήριο της δεκαετίας του '60 δεν μπόρεσα πάλι γιατί το κουμάντο είχε ανατεθεί σε άλλον, πριν εμφανιστώ εγώ στο προσκήνιο κι ο εκδότης, ηθικό στοιχείο, δίσταζε να τον καταργήσει για να αναλάβω εγώ. Και πάλι, όμως, με τη σχετική ελευθερία που απολάμβανα, κατάφερα να γνωρίσω στο ελληνικό κοινό δεκάδες νέους συγγραφείς με νέους ήρωες που πρωταγωνιστούσαν σε εκατοντάδες πανέξυπνες κι ενδιαφέρουσες ιστορίες.

 

Στην Μάσκα της δεκαετίας του '60 και του '70, όπου το κουμάντο υποτίθεται ότι το έκανα εγώ, ο τότε εκδότης ήταν προσκολλημένος στο παρελθόν, οπότε, απλά, συνέχισα την παρουσίαση μερικών από τους παλιούς και πολλών από τους νέους ήρωες αστυνομικών και γουέστερν αναγνωσμάτων, μηχανικά και κολλημένος στην παράδοση.

 

Τώρα, στην ηλεκτρονική Μάσκα του Τζίμμυ Κορίνη θα μπορέσω να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα. Να πιάσω, δηλαδή, το νήμα από την αρχή, να πω τα πράγματα με το όνομά τους και να δώσω στον αναγνώστη να καταλάβει πώς ξέσπασε αυτή η «θύελλα» που ονομάστηκε «αστυνομικό» μυθιστόρημα, ανάγνωσμα, διήγημα, μυθοπλασία, ανάγνωσμα μυστηρίου, ή όπως αγαπάτε, προσφέροντας ενδιάμεσα μια ποικιλία που θα καλύπτει όλες τις υποκατηγορίες: διηγήματα αγωνίας, φρίκης, τρόμου, ορθόδοξης αστυνομικής έρευνας ή με ήρωες ιδιωτικούς ντετέκτιβς, διηγήματα από τα άδυτα του υπόκοσμου κλπ.

 

Φυσικά, δεν θα παραλείψω και τις ένδοξες «παλιοκαραμπίνες» που έκαναν την Μάσκα και το Μυστήριο τα λαοφιλή και ένδοξα περιοδικά που υπήρξαν. Υπάρχει μια σκέψη που θα συζητήσουμε αργότερα.

 

Προς το παρόν, θα παρουσιάζω σε κάθε τεύχος τις ιστορίες εκείνες που, κατά κάποιο τρόπο, αποτέλεσαν σταθμούς στην πορεία του αστυνομικού αναγνώσματος, με την έννοια ότι το πήγαν ένα βήμα πιο πέρα, ή ένα σκαλί πιο πάνω, μέχρις ότου το ανέβασαν στο βάθρο που του ταίριαζε και όπου είναι τοποθετημένο τώρα και θα μείνει παντοτινά.

 

Επίσης, σε κάθε τεύχος, θα παρουσιάζω και τα έργα εκείνων των συγγραφέων που πέρασαν από το στερέωμα του αστυνομικού αναγνώσματος σαν «διάττοντες αστέρες», αφήνοντας μεγάλες ή μικρές λάμψεις στο πέρασμά τους – αλλά οπωσδήποτε αναλαμπές. Δηλαδή, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους σε ένα ή περισσότερα διηγήματα κι ύστερα έσβησαν, σαν ονόματα, μόνο, γιατί το έργο τους, μικρό ή μεγάλο, έμεινε πίσω για να θυμίζει ακριβώς το πέρασμά τους. Κάθε πρωτιά, όμως, εκτός από τα άλλα προβλήματα, τις μεγάλες και δύσκολες αποφάσεις, αντιμετωπίζει και ένα μεγάλο δίλημμα που, με τη σειρά του, περιλαμβάνει πολλές και στενάχωρες ερωτήσεις.


Με τι να αρχίσω;
Τι να πρωτοδιαλέξω;
Τι θα ήθελε ο αναγνώστης;

 

Και κοιτάζεις τις μεταφράσεις που έχεις αποθηκεύσει στον υπολογιστή σου και θέλεις να τις περιλάβεις όλες στο πρώτο τεύχος!

 

Επειδή πιστεύω στη λύση των Γόρδιων δεσμών με το σπαθί, βούτηξα το χέρι μου στην κληρωτίδα , μουρμουρίζοντας – «ότι πιάσει το χέρι μου! Τι σημασία έχει, ότι κι αν πιάσω θα είναι έξυπνο και καλογραμμένο. Άλλωστε, ότι δεν δημοσιευτεί σε τούτο το τεύχος, θα δημοσιευτεί στα επόμενα!»


Εκείνο που ΔΕΝ διάλεξα με το σύστημα της κληρωτίδας αλλά έχοντας πλήρη γνώση του τι έκανα και γιατί το έκανα, είναι το επιβεβλημένο αριστούργημα του Έντγκαρ Άλαν Πόου Οι φόνοι της Οδού Μόργκ, το αφήγημα που έβαλε τον θεμέλιο λίθο στο τεράστιο οικοδόμημα του αστυνομικού αναγνώσματος όπως το ξέρουμε σήμερα – ακριβώς πριν από 160 χρόνια! Πώς έγινε αυτό θα το μάθετε στην πολύ κατατοπιστική ιστορική αναδρομή με τίτλο Detective Story. Σημειώστε ότι στις περιπτώσεις εκείνες όπου αυτό είναι δυνατόν, αν υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία, δηλαδή, θα δημοσιεύεται το βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα στο τέλος του αφηγήματος και ένα σχόλιο για το δημιούργημά του.

 

Και λέω αν υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία επειδή από τον χώρο του αστυνομικού αναγνώσματος πέρασαν τόσοι συγγραφείς και με τέτοια αστραπιαία ταχύτητα που δεν πρόλαβαν να καταχωριστούν τα προσωπικά τους στοιχεία ή, ενδεχομένως, δεν έδωσε κανένας την απαιτούμενη σημασία στην ύπαρξή τους. Στις περιπτώσεις αυτές, θα αρκούμαι σε ένα υποκειμενικό σχόλιο για τη δουλειά τους.

 

Επίσης, θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στη διαφορά ανάμεσα στα δίδυμα Ντιπέν/Βοηθού Αφηγητή, που είναι οι πρωταγωνιστές στο αφήγημα Οι φόνοι της Οδού Μόργκ και Γουόλφ/Γκούντγουϊν, που πρωταγωνιστούν στο, κατά κάποιον τρόπο, κεντρικό ανάγνωσμα Επέλαση ιδιωτικών ντετέκτιβς. Δηλαδή, πώς άρχισε τη σκυταλοδρομία ο Πόου και πού πήγε τη σκυτάλη ο Ρεξ Στάουτ – 110 χρόνια αργό¬τερα! – αφού πέρασε από τόσα και τόσα χέρια.

 

Είναι απίστευτο κυριολεκτικά. Λέγεται, μάλιστα, ότι το δημιούργημα του Στάουτ είναι αξεπέραστο, ο δε συγγραφέας του, όπως θα δείτε στο βιογραφικό του, τιμήθηκε με οποιαδήποτε αναγνώριση μπορεί να βάλει ο νους σας.

 

Καλό διάβασμα, λοιπόν και, όπως πάντα, περιμένουμε τα σχόλια και την αγάπη σας.


Τζ. Κορίνης







 Video: Συνέντευξη του Τζίμμυ Κορίνη
Οι "27 της Ευρώπης" ερευνούν γιατί μας γοητεύουν τόσο οι ιστορίες για τα εγκλήματα και [...] μιλούν με κάποιες από τις σημαντικότερες μορφές του χώρου στην Ελλάδα, όπως ο Τζίμμυ Κορίνης, που ήταν επί σειρά ετών η "ψυχή" του θρυλικού περιοδικού "Η Μάσκα".