Η Javascript πρέπει να είναι ενεργοποιημένη για να συνεχίσετε!
Εκμυστηρεύσεις Η μεγάλη παρεξήγηση

Εκμυστηρεύσεις | Δημοσίευση: 19-12-2014 11:56


Αφορμή για το παρόν μου έδωσε η διαπίστωση ότι, ξαφνικά, η ελληνική αγορά γέμισε ‘συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων’.

 


Το έχω ξαναγράψει, δηλώσει, εξηγήσει, υπογραμμίσει και επισημάνει σε συζητήσεις, συνεντεύξεις, άρθρα κλπ ότι ο χαρακτηρισμός ‘αστυνομικό μυθιστόρημα’ κάθε πονήματος που βγαίνει από τον εγκέφαλο και την πένα ταλαντούχων και μη ταλαντούχων Ελλήνων συγγραφέων που προβαίνουν στην εν λόγω συγγραφή πιστεύοντας ότι γράφουν ‘αστυνομικό μυθιστόρημα’ είναι, συνήθως, λανθασμένος και παραπλανητικός.

 

Ως αστυνομικό μυθιστόρημα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μόνο το police procedural – το μυθιστόρημα, δηλαδή, εκείνο που ασχολείται με την διάπραξη, την έρευνα και την εξιχνίαση ενός η περισσοτέρων εγκλημάτων από την αστυνομία και συγκεκριμένα από την αρμόδια υπηρεσία της αστυνομίας, ενώ ακολουθείται η σχετική διαδικασία (procedure εξ ου και το procedural). Οτιδήποτε άλλο πόνημα είναι ‘ντετέκτιβ στόρι’, ‘ιστορία μυστηρίου’, ‘ιστορία αγωνίας’, ‘θρίλερ’, ‘περιπέτεια’ ή ‘ιστορία από τον υπόκοσμο’, όπως πολύ σωστά χαρακτηρίζονταν κάποτε τα διάφορα σχετικά αναγνώσματα από τα περιοδικά ‘Μάσκα’ και ‘Μυστήριο’ που δίδαξαν τα διάφορα είδη στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό.

 

Πράγμα που σημαίνει ότι ο Κόναν Ντόιλ δεν έγραφε αστυνομικό μυθιστόρημα γιατί ο Σέρλοκ Χολμς δεν ήταν αστυνομικός αλλά αυτό που αργότερα βαφτίστηκε ‘ιδιωτικός ντετέκτιβ’. Το ίδιο και η Άγκαθα Κρίστι – ο Ηρακλής Πουαρό, ο πρωταγωνιστής της, ήταν ιδιωτικός ντετέκτιβ που αναλάμβανε την διαλεύκανση ‘υποθέσεων’ έναντι αμοιβής. Και οι μεγάλοι Ντάσιελ Χάμετ και Ρέιμοντ Τσάντλερ δεν έγραφαν αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά ‘ντετέκτιβ στόρις’ επειδή οι πρωταγωνιστές των ιστοριών τους ήσαν ιδιωτικοί ντετέκτιβς. Αντίθετα, ο Lawrence Treat ( o πρωτεργάτης) και ο Ed Mcbain (ο υπεράξιος συνεχιστής) έγραφαν καθαρόαιμο αστυνομικό μυθιστόρημα, με πρωταγωνιστές όργανα της αστυνομίας (ειδικούς δακτυλικών αποτυπωμάτων και άλλους επιστήμονες, πέρα από τους αστυνομικούς καριέρας) που αναλάμβαναν την διαλεύκανση των διαφόρων εγκλημάτων και την έφερναν σε πέρας ακολουθώντας τις ενδεδειγμένες αστυνομικές μεθόδους.

 

Υπάρχει εξήγηση γι αυτή την… ισοπέδωση των ειδών. Το police procedural δεν είναι το εύκολο είδος. Προϋποθέτει κάμποσες γνώσεις παραπάνω περί δακτυλικών αποτυπωμάτων, ιατροδικαστικής, βαλλιστικής, ανακριτικής και ψυχολογίας πράγμα που οδηγεί τους επίδοξους δημιουργούς στη λύση ‘όσα δεν φτάνει η Αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια’. Και το απεχθέστερο, έχει να κάνει με ‘μπάτσους’, όπως αρέσκονται πολλοί να αποκαλούν τους αστυνομικούς, και πώς είναι δυνατόν να γράψει κάποιος μια ιστορία με πρωταγωνιστή ένα ‘μπάτσο»;

 

Ερώτημα που φέρνει στο μυαλό μου την απάντηση του αείμνηστου Νίκου Κούρκουλου όταν του ζήτησα να υποδυθεί τον ρόλο του δικού μου πρωταγωνιστή υπαστυνόμου Γιαννίδη σε σίριαλ που ετοίμαζα για την ελληνική τηλεόραση – κάποτε.

 

«Μ΄ αρέσει το σενάριο, ρε Τζιμ, αλλά να παίξω… μπάτσο;»

 

Τζ. Κορίνης










 Video: Συνέντευξη του Τζίμμυ Κορίνη
Οι "27 της Ευρώπης" ερευνούν γιατί μας γοητεύουν τόσο οι ιστορίες για τα εγκλήματα και [...] μιλούν με κάποιες από τις σημαντικότερες μορφές του χώρου στην Ελλάδα, όπως ο Τζίμμυ Κορίνης, που ήταν επί σειρά ετών η "ψυχή" του θρυλικού περιοδικού "Η Μάσκα".