Η Javascript πρέπει να είναι ενεργοποιημένη για να συνεχίσετε!
Εκμυστηρεύσεις Η Μεγάλη Ψυχρολουσία

Εκμυστηρεύσεις | Δημοσίευση: 13-07-2015 10:20


Έχουμε μπει στο 1957. Ο «πιτσιρικάς» που έχει το θράσος να γράφει σαν βετεράνος αμερικανός συγγραφέας και να μιμείται το ύφος μεγάλων συγγραφέων είναι τώρα είκοσι χρονών και ύστερα από τον τριετή «παγετώνα» όπου τον είχε στείλει η σύγκρουσή του με τον Απόστολο Μαγγανάρη και η αποχώρησή του από την «Μάσκα», καταφέρνει να εξασφαλίσει συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Πεχλιβανίδη που έχει ανακοινώσει την έκδοση μιας σειράς «Βιβλίων της Τσέπης» (την πρώτη απόπειρα την είχε κάνει η «Μάσκα» νωρίτερα, σε πιο φθηνή μορφή). 

Την αρχισυνταξία έχει αναλάβει ο Γιάννης Μαρής και ο υποφαινόμενος τον βοηθάει στην επιλογή των βιβλίων που θα μεταφραστούν, μεταφράζοντας και ο ίδιος κάμποσα από αυτά γραμμένα από τους πολύ δημοφιλείς εκείνη την εποχή συγγραφέων όπως ο Μίκι Σπιλέιν, ο Τζόναθαν Λάτιμερ, ο Ρίτσαρντ Πρέιδερ και άλλοι, καθώς και τον «Φόνο του Ρότζερ Ακρόϊντ» της Άγκαθα Κρίστι.


Πέρα από τις μεταφράσεις, όμως, ο πιτσιρικάς έχει αρχίσει να γράφει και δικά του μυθιστορήματα. Κι ο αφελής, πιστεύοντας ότι οι άνθρωποι είναι αγγελικά πλασμένοι, παραδίδει ένα από αυτά στον Γιάννη Μαρή, με την παράκληση να το συμπεριλάβει στα υπό έκδοση βιβλία, δίνοντάς του την ευκαιρία «να σκάσει μύτη» ως συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων.

Ο Μαρής δέχεται το δακτυλόγραφο αλλά περνάει πολύς καιρός κι εκείνος… ποιεί την νήσσαν. Κάθε λίγο και λιγάκι, ο πιτσιρικάς τον ρωτάει δειλά-δειλά, αλλά ο Μαρής εξακολουθεί να ποιεί την νήσσαν. Ώσπου μια μέρα, όταν ο πιτσιρικάς γίνεται… φορτικός, στο γραφείο του στην Ακρόπολη, ενώπιον δύο μεγάλων δημοσιογράφων της εποχής εκείνης, του Βασίλη Τσιμπιδάρου και του Σόλωνα Γρηγοριάδη, ένας εκνευρισμένος Μαρής λέει στον επίμονο πιτσιρικά, σε πολύ υψηλούς τόνους:
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, κατάλαβέ το! Γράφεις καλύτερα από εμένα!»

Ο «πιτσιρικάς» μένει εμβρόντητος. Και για την παραδοχή του Μαρή ότι εκείνος (ο πιτσιρικάς) γράφει καλύτερα από τον «μαιτρ», αλλά και από το γεγονός ότι απορρίπτει τη δουλειά του μόνο και μόνο επειδή είναι καλύτερη από την δική του. Επηρεασμένος από το τι συμβαίνει στην Αμερική, όπου όταν κάποιος ανακαλύπτει ένα ταλέντο το προωθεί και το αξιοποιεί έστω και με την υστεροβουλία ότι θα κερδίσει από αυτό, είχε πιστέψει ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε και στην δική του περίπτωση. Ήξερε ότι γράφει καλά, του το έλεγαν κάθε λίγο και λιγάκι, και πίστευε ότι θα το αναγνώριζε και ο μεγάλος Μαρής κι ότι θα ενεργούσε με τον ίδιο τρόπο.

Ψυχρολουσία!

Με δυσκολία κρατάει τα δάκρια που ανεβαίνουν στα μάτια του καθώς και φεύγει από το γραφείο του Μαρή και από τις εκδόσεις Πεχλιβανίδη και κλείνεται στο σπίτι του γλείφοντας και ξαναγλείφοντας τη λαβωματιά του.







 Video: Συνέντευξη του Τζίμμυ Κορίνη
Οι "27 της Ευρώπης" ερευνούν γιατί μας γοητεύουν τόσο οι ιστορίες για τα εγκλήματα και [...] μιλούν με κάποιες από τις σημαντικότερες μορφές του χώρου στην Ελλάδα, όπως ο Τζίμμυ Κορίνης, που ήταν επί σειρά ετών η "ψυχή" του θρυλικού περιοδικού "Η Μάσκα".